Muien

Ineens ging het deze zomer in diverse media over muien, meervoud van mui dat Van Dale omschrijft als “gedeelte van de zee langs het strand, waar een bank lager is dan elders, of waar een diepte is tussen twee banken, zodat er bij ebbend water een sterke stroom is”.

MUIEN NU.nl

Dat deed me denken aan het stuk over dat woord in m’n Biografie van het Gronings (…), Assen 2016, bladzijde 183:

MUIDE BVHG

In 1404 is er rommel gegooid in de muiden voor Delfzijl en de dader wordt daar voor bestraft, net als degene die op deze plek palen in de grond slaat om schepen aan te meren die daarmee de vrije doorgang van het water belemmeren. Muiden, hier “uitgesproken als “moeden”, meervoud, of als enkelvoud in de volgende bepaling: “Item wie palen of stocken in de muide slaet om schepen an to maren, daer dat water mede behindert wort, de breket i olden schilt.”
Johan Rengers van Ten Post beschrijft twee eeuwen later hoe de bewoners van deze streken Hollanders in het Damsterdiep lieten verdrinken, in de buurt van de muede, anders geschreven maar hetzelfde woord en waarschijnlijk ook nog tegen 1600 als “moede” uitgesproken: “(…) den gefangen hollanders worpen de vreesen dar jnden Muede, Damsterdeep geheten verdroncke se alle vnd begroeuen se bij der mueden”.

About Siemon

Siemon Reker (1950, Uithuizen) was hoogleraar Groninger taal en cultuur aan de Rijksuniversiteit Groningen tot aan zijn emeritaat in 2016. Eerder was hij onder meer streektaalfunctionaris van de Provincie Groningen en actief in de journalistiek (Nieuwsblad van het Noorden, Radio Noord).
Publicaties staan onder het kopje C.V.

This entry was posted in Gronings. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *