ME DUNKT ME

De volgorde van de woorden in een zin doet er bepaald toe in een taal als het Nederlands. En omdat zowel dunkt me als me dunkt voorkomt, moet er wel betekenisverschil zijn. Dunkt is een persoonsvorm van dunken dat een variant zal zijn van denken en dat past bij wat me dunkt uitdrukt, er wordt een oordeel, een gedachte uitgesproken. Laten we preciezer kijken en daarvoor een indeling maken in vieren waarbij alle verschillende combinaties aan de orde komen.

  1. , dunkt me. aan het eind van de zin

Voorbeelden van dit geval te over:

  • Pieter Omtzigt (CDA) Dat is nogal risicovol, dunkt me. (30 september 2015)
  • Harry van Bommel (SP): Dat moet het kabinet toch met de SP-fractie eens zijn, dunkt me. (29 oktober 2009)
  • Geert Wilders (VVD) Dit was toch een heel behoorlijk antwoord, dunkt me. (16 december 2003)
  1. , dunkt me, in de loop van de zin

We beginnen met een aanhaling van een vroeger GPV-Kamerlid om in hem Gert Schutte te eren, de man die de frequentste gebruiker van dit dunkt me was:

  • Eimert van Middelkoop (GPV/CU) Door de in lid 2 van artikel 6c opgenomen mogelijkheid in beroep te gaan als het pensioenfonds om inhoudelijke redenen het advies niet opvolgt, waartoe zo’n fonds dunkt me het recht heeft, wordt in feite een vorm van indirecte medezeggenschap geïntroduceerd. (9 februari 2000)
  • Kees Vendrik (GroenLinks): Dat vraagt, dunkt me, om een vorm van politieke bezinning – demissionair of niet. (29 oktober 2002)
  • Jan Schinkelshoek (CDA): Het zijn waarschuwingen die dunkt me onverminderd actueel zijn. (28 november 2007)
  1. me dunkt in de loop van maar vooral vooraan in de zin
  • Esther Ouwehand (PvdD): En me dunkt dat we ervoor moeten zorgen dat dat gebeurt. (24 mei 2017)
  • Mark Rutte (MP): Me dunkt, we zijn op dit moment een van de snelst groeiende economieën van Europa. (21 februari 2017)
  • Diederik Samsom (PvdA): Nee, me dunkt, wij zijn degenen geweest die onder andere in dit parlement — maar er gaan nog wel meer parlementen over — hebben gezegd: op deze manier gaan wij het niet doen. (21 september 2016)

Voor we naar de vierde variant over gaan, kunnen we vaststellen dat deze drie eerste gevallen in feite onderling uitwisselbaar zijn. Telkens wordt er op een betrekkelijk neutrale manier een mening naar voren gebracht waar een persoonlijk elementje aan wordt toegevoegd (me).

  1. Me dunkt! als volledige zin

Het vierde geval dat te onderscheiden is, is Me dunkt! in de vorm van een volledige zin. Zie deze voorbeelden die uit de Handelingen zijn aangehaald en waaruit blijkt dat deze groep veel minder bescheiden van toon en inhoud is dan de andere drie.

  • Lodewijk Asscher (minister): Er zijn nog steeds mensen die desondanks geen baan kunnen vinden. Is het dan toch de moeite? Me dunkt. (4 december 2013)
  • Michel Rog (CDA) : Het kabinet vergoelijkt deze maatregel met de opmerking dat hiermee “pijnlijke procedures worden voorkomen”. Me dunkt. Maar het resultaat is wel, dat… (11 december 2013)
  • Sharon Dijksma (staatssecretaris): Ik heb ook tijdens het debat gezegd dat de financiering met het Natuurpact geregeld is. Me dunkt! Het gaat om een goed bedrag. (1 oktober 2013)
  • Agnes Wolbert (PvdA): Het gaat hier namelijk om mensen voor wie een medische indicatie is afgegeven; me dunkt! (28 september 2011)
  • Camiel Eurlings (minister): Ik heb twee derde van mijn zout weggegeven. Me dunkt! (3 februari 2010)

CAMIEL EURLINGS (Google)

 

 

 

 

 

De citaten zijn overgenomen uit de Handelingen – het is dus de Dienst Verslag en Redactie die ook de uitroeptekens heeft geplaatst,- en met instemming van de sprekers. Daaruit blijkt het nadrukkelijke karakter dat de woordvoerder eraan toekent. Maar dat blijkt ook uit de accentuering, want de volledige Me dunkt! is net als Daaróm! wat elders een ASA is genoemd, een woord waarvan het accent het zéer abrupte slot markeert. (zie Nou en of!) Daarmee wordt daarna als het ware een hele uiting weggelaten op bijvoorbeeld deze manier: Me dúnkt! = ‘Me dunkt dat ik er verder geen woorden aan hoef te spenderen om mijn mening te onderstrépen!!’

 

About Siemon

Siemon Reker (1950, Uithuizen) was hoogleraar Groninger taal en cultuur aan de Rijksuniversiteit Groningen tot aan zijn emeritaat in 2016. Eerder was hij onder meer streektaalfunctionaris van de Provincie Groningen en actief in de journalistiek (Nieuwsblad van het Noorden, Radio Noord).
Publicaties staan onder het kopje C.V.

This entry was posted in PARLEVINKEN. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *