De goede vriend Fock
Als Mr. C.L.W. Fock in maart 1962 benoemd wordt tot CdK van de provincie Groningen is dat voor de schrijver van “het dagboek Van Nispen” iets om van een uitroepteken te voorzien.*) In de uitgave van de aantekeningen staat het op bladzijde 154. Is het de verrassing of moeten we het exclamatieteken zien vanuit Algemene Zaken, waar een naaste collega en vriend uit het kleine team zal vertrekken? En hoe zit het dan met Focks opvolging? Het duurt even, simpel gaat het niet, maar Buurt van Nispen wordt de nieuwe secretaris-generaal op het ministerie van de minister-president. Dat is de topfunctie in zijn ambtelijke loopbaan, hij zal die tot zijn vroege dood bekleden, tien jaar later.
In Groningen wordt misschien wel met een zekere argwaan naar de nieuwe CdK gekeken, want wat hééft Fock met die provincie, hoe is hij in deze baan gerold? Eenmaal in Groningen blijft Fock contact houden met zijn opvolger SG Van Nispen. Dat blijkt onder meer bij de door de laatste gedetailleerd beschreven kwestie-Irene, een zaak waar de katholieke Van Nispen allicht bovengemiddeld in geïnteresseerd is. Houd aantekening van de gebeurtenissen, bindt Fock Van Nispen op het hart, dan kunnen ze je op Soestdijk straks niet de schuld geven als er iets mis gaat. 1)
Fock is eigenlijk nog maar net in Groningen of hij polst Van Nispen voor een functie aan de Rijksuniversiteit aldaar. Uit welke hoedanigheid of namens wie hij dat doet wordt niet uit het dagboek duidelijk, maar het bracht bij mij een herinnering naar boven aan ik denk 1968 toen ik een kennismakingsdag voor aspirant-studenten op de RUG bij Rechten meemaakte. Wilde ik dat vak vooraf misschien studeren, dat veranderde toen want het was me alleen al veel te massaal.
Ik was daar met een klasgenoot die vergezeld werd door zijn vader. Die was ergens in Groningen gemeentesecretaris. Toen er een pauze was, zocht deze contact met de aanwezige prof. Troostwijk, hoogleraar administratief recht. Troostwijk was een oud-collega als gemeentesecretaris (dat was deze geweest van de stad Groningen en zeer gewaardeerd bovendien). Dr. Troostwijk was in 1964 op de leerstoel benoemd, waarvan Fock niet veel eerder aan Van Nispen moet hebben gevraagd of hij daarvoor misschien belangstelling had. (“Fock vroeg mij dezer dagen of ik er voor voelde gewoon hoogleraar staats- en administratief recht in Groningen te worden.” Blz. 174.) Ik kan niet beoordelen, hoe logisch een voordracht van Van Nispen zou zijn geweest. Kan uit zijn publicatielijst (blz. 520) geconcludeerd worden dat hij een begrijpelijke keus was, ook al was hij dan niet gepromoveerd? Geen idee. Overigens, die ontmoeting met prof. Troostwijk vond plaats in de grote Offerhauszaal van de RUG. 2) President-curator mr. W.A. Offerhaus was in 1961 overleden en hem volgde mr. C.L.W. Fock in 1962 op als CdK.
Van Fock weet ik niets, mensen die hem als CdK hebben meegemaakt beweren (zie Wikipedia) dat hij een zeker gevoel voor rangen en standen had en de Statenvergaderingen voorzat op een verhoging met baldakijn. Op een Nieuwjaarsreceptie droeg hij een ambtskostuum dat achteraf onderstreept dat er in de publieke sector verschillen bestonden.
De provinciale CdK was zoals Offerhaus (en is nog altijd meen ik) op basis van zijn functie lid van het Curatorium van de Groninger universiteit. Benaderde Fock in die hoedanigheid zijn opvolger Van Nispen voor een gewoon hoogleraarschap? Was dezelfde Fock het die op 29 juni 1965 (blz. 312) Jonkheer Van Nispen polste voor een benoeming tot curator van de Groninger universiteit? Volgens E.W.A. Henssen, Rijksuniversiteit Groningen 1964-1989 (Groningen 1989:394) werd de procureur-generaal mr. W.A. baron van der Feltz in datzelfde jaar 1965 curator. Wordt vervolgd.
*) Alexander van Kessel en Carla van Baalen (bezorgers), In dienst van negen premiers. De dagboeken van jhr. mr. A.J.M. van Nispen tot Pannerden 1946-1972 Amsterdam 2024
1) p. 203: “Fock gisteren: maak aantekeningen. Later gaat het Kon. Huis je wellicht verwijten maken.”
2) Er lopen historisch diverse lijnen tussen de familie Offerhaus en de universiteit, het actueelst via president-curator mr. W.A. Offerhaus.
